نداشت . سپس تصميم گرفت كه نصر اللّه را از خراسان دور كند . در پى آن به بهانه گرفتن كمك از كريم خان زند ، براى دفع شر افاغنه وى را روانه شيراز كرد و در غيابش اختيار همه كارها را به نادر ميرزا سپرد . « 1 » كريم خان زند ( 1163 - 1193 ه . ق ) دستور داد از نصر اللّه و هيئت همراهش در بين راه و هنگام ورود به شيراز استقبال شايانى به عمل آيد و به عنوان يك شاهزاده مورد پذيرايى قرار گيرد . اما شاهرخ از طريق يكى از همراهان شاهزاده به كريم خان پيغام داد كه نصر اللّه سرخود روانه شيراز شده است « تا بين اهل عراق و خراسان بانى مفسده گردد اگر درخواست كمك كرد قبول نفرماييد . » شاهرخ از خان زند خواسته بود كه او را تحت نظر خود در شيراز نگه دارد . « 2 » نصر اللّه وقتى از مضمون پيغام پدرش مطلع شد به سرعت به خراسان برگشت . پيش از ورود او به مشهد برادرش نادر ميرزا به چناران فرار كرد و نصر اللّه بار ديگر بدون درگيرى سررشته‌دار امور گشت . در همين زمان جعفر خان ، يكى از خوانين كرد ، در چناران جريان نهرى را كه به سمت مشهد روان بود قطع كرد در حالى كه اهالى و امراى مشهد توانايى مقابله با او را نداشتند و با فرار نادر ميرزا به چناران اين قضيه شدت گرفت . نصر اللّه ميرزا با وجود اينكه نيروى كمى در اختيار داشت توانست جعفر خان و برادرش نقد على خان را شكست دهد . « 3 » او همچنان در شمال خراسان پيش رفت و خوانين و سركردگان آن مناطق ؛ از جمله محمد رضا خان و محمد حسين خان زعفرانلو ، الله‌وردى خان ، حاكم قوچان و ديگران به ظاهر اطاعت او را پذيرفتند . « 4 » در همين زمان خبر لشكركشى احمد شاه درانى به نصر اللّه رسيد و او ناچار به مشهد برگشت . در بين راه خوانين شمال خراسان به همراه ياران

--> ( 1 ) - ابو الحسن گلستانه : پيشين / 96 . ( 2 ) - همان / 97 . ( 3 ) - همان / 98 . ( 4 ) - همان / 112 .